اهل بيت عليهم السلام - كه قرآن در خانهء آنان نازل شده و فقط اينانند كه به مفاهيم واقعى آيات و اصطلاحات فنى آن آگاه‌اند - يد را به قدرت معنا مىكنند و با اين معناى حقيقى به ما مىفهمانند كه آيه مىفرمايد : قدرت خدا ما فوق همهء قدرتهاست . امّا گروه كثيرى از مفسران اهل سنت به ويژه پيروان ابن تيميه و سلفىهاى امروز حجاز كه بيگانه از اهل بيت عليهم السلام و علوم آنانند و انديشه‌اى سخت متحجرانه دارند ، به ظاهر آيات اكتفا مىكنند و بر اين اساس مجبورند با تكيه به معناى ظاهر امثال اين آيات ، خدا را نعوذ باللّه جسم بدانند و به روايات جسم بودن خدا كه ساخته و پرداختهء بنىاميه است و با آياتى چون « . . . لَيْسَ كَمِثْلِهِ شَيْءٌ . . . » « 1 » صد در صد مخالف است ، پاى بند باشند و بر اعتقاد كفرآميز و شرك‌آلودشان اصرار ورزند ! معناى كورى در آخرت آيه‌اى ديگر : « وَ مَنْ كانَ فِي هذِهِ أَعْمى فَهُوَ فِي الْآخِرَةِ أَعْمى وَ أَضَلُّ سَبِيلًا » « 2 » . و كسى كه در اين دنيا كور دل باشد ، در آخرت هم كور دل است و گمراه‌تر . اگر كلمهء اعمى را به معناى كورى چشم سر معنا كنيم مفهوم آيه اين مىشود كه : هركس در اين دنيا كور است در آخرت نيز كور خواهد بود . در صورتى كه مؤمنانى بودند كه از نظر ايمان و عمل در درجايى بالا قرار

--> ( 1 ) - شورى ( 42 ) : 11 . ( 2 ) - اسراء ( 17 ) : 72 .